فریدون جنیدی در جمع استادان و دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بررسی کرد:

چگونگی بازشناسی ابیات واقعی از ابیات افزوده در شاهنامه فردوسی

۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ | ۱۰:۴۸ کد خبر : ۱۴۳۶ اطلاعیه ها
تعداد بازدید:۵۹۳

       دکتر فریدون جنیدی از استادان شاخص ادبیات ایران با حضور در مراسم بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی که به همت پژوهش دانشکده ادبیات و زبان های خارجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سالن اجتماعات شهید باهنر این دانشگاه برگزار شد؛ به تشریح چگونگی بازشناسی اشعار واقعی از افزوده ها به شاهنامه فردوسی پرداخت.

      به گزارش روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج این استاد مطرح دانشگاه های کشور  با توضیحاتی در خصوص زمینه و نحوه نگارش شاهنامه توسط حکیم فردوسی به بیان دلایل ادبی و تخصصی وجود برخی افزوده های نادرست در شاهنامه فردوسی به دستور سلطان وقت - محمود غزنوی - پرداخت.

   وی تصریح کرد:« وزن اشعار موجود در شاهنامه مانند تمامی اشعار پارسی قدیم و قبل از ورود زبان عربی به ادبیات فارسی، بر اساس «تنا تن» بوده است که در شاهنامه به خوبی نمایان است و با ریزبینی در نحوه نگارش اشعار افزوده شده به آن، می توان دید که این ابیات در برابر سروده های واقعی فردوسی در شاهنامه بسیار سست هستند.»

        استاد جنیدی دلیل حذف برخی از اسامی مانند ابو منصور محمد بن عبدالرزاق طوسی- که در آن موقع کنارنگ(شهردار) خراسان بود- و پسرش امیرمنصور را که با دستور و حمایت مستقیم آنان افسانه های پراکنده شاهنامه توسط فردوسی جمع آوری، یکپارچه و سروده شده است را همین وزن غالب در شاهنامه برشمرد و دلایل علمی خود را در این زمینه ارائه کرد.

    وی دقیقی را به عنوان شاعر آغازگر سرودن شاهنامه معرفی کرد و گفت: «دقیقی که تازه مسلمان شده بود، سرودن شاهنامه را از پادشاهی شاه گشتاسب شروع کرد و پس از مدتی سرودن آن را رها کرد و همانگونه که مادر کارهای دقیق یا سخت را در خانه به تناسب ماهیت توانایی فرزندانش به آنان می سپارد؛ به گمان من نیز مادر ایران نیز این کار دقیق را به فردوسی سپرد.»

      دکتر جنیدی همچنین با کمک اشعار شاهنامه تعدادی از ظلم ها، ستم ها و سختی هایی که در تاریخ گذشته سرزمین ایران اتفاق افتاده است را بیان کرد و گفت: «با تمام این داستان‌ها نیاکان خردمند ما، یکی از روشن‌ترین، درخشان‌ترین و پرافتخارترین داستانهای تاریخ را رقم زده اند و گوهر ارزنده‌ای همچون شاهنامه را به ما هدیه داده اند که متاسفانه جوانان امروز آنطور که شایسته این گوهر ارزشمند و کارنامه درخشان نیاکان ماست با آن آشنا نیستند.»

    جنیدی با اشاره به لزوم آگاهی هر ملتی از گذشته و تاریخ خود تصریح کرد که پیشینه تاریخ سرزمین و زبان ما به 6000 سال پیش می رسد و نباید بی‌تفاوت از کنار آن گذشت و سطحی به آن نگریست.

    وی با ذکر مثال هایی از کلمات مختلف در زبان های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و ... که از زبان فارسی گرفته شده اند؛ لزوم مطالعه بیشتر در خصوص زبان و ادبیات فارسی را به عنوان یکی از معتبرترین زبان های جهان یادآور شد و به همه فرزندان ایران بویژه جوانان توصیه کرد با مراجعه به این گنجینه ارزنده، با فرهنگ، زبان، سرگذشت و تاریخ کشور خود بیشتر آشنا شوند.

      این استاد برجسته ادبیات فارسی با نگاهی موشکافانه به بیان نکاتی در اشعار فردوسی و در این کتاب بی نظیر در ادبیات جهان پرداخت که به زعم وی بسیاری از این نکات از  چشم خوانندگان و حتی ادیبان و استادان فن نیز پوشیده مانده است و در صورت دقت و کشف آنها موجب شگفتی انسان است و در این زمینه مثال هایی را از ابیات شاهنامه قرائت و تشریح نمود.

    ایشان در بخشی از اشعار فرودسی در شاهنامه، هدف خداوند از خلقت جهان را نگارش گوهر برتری یافته ی هستی دانست که در واقع همان انسان است که برای خلقش مقدماتی از قبیل خلق موجودات دیگر همچون تک سلولی ها، باکتری ها، حیوانات و .... لازم بوده است و تاکید کرد این همان دلیلی است که انسان را به دست کم نگرفتن خود و استعدادهای ارزشمندی که خداوند در وجود او نهاده است؛ ملزم می کند.

دکتر فریدون جنیدی در بخش دیگری از سخنانش با توضیحاتی در خصوص نحوه سلطنت بی رحمانه سبکتکین و محمود که از سلاطین غیرایرانی و ترک نژاد در سرزمین پارس بودند افزود: «متاسفانه تمام فجایعی که در زمان حکومت آنها در ایران صورت گرفته است به نام ایرانیان نوشته شده است در حالی که این افراد از اساس ایرانی نبودند.»

     وی با شرح مفصلی بر نحوه آغاز نگارش شاهنامه توسط فردوسی گفت: «شاهنامه فردوسی در سال 400 به پایان رسیده است و با توجه به بیان روشنی که عنوان می کند این روند نگارش سی سال به طول انجامیده است، نتیجه می گیریم که آغاز نگارش آن به سال 370 برمی گردد که در آن زمان محمود ترک یک پسربچه 11 ساله بوده است ؛ بنابراین اشعاری که در مدح محمود در شاهنامه فردوسی کنونی موجود است، هرگز سروده فردوسی نیست.»

    او تاکید کرد: «فردوسی در آغاز شاهنامه محمود را تنگ چشم تنک ریش نام برده و لعن کرده و در پایان شاهنامه نیز او را بنده بی هنر نامیده است؛ پس این پرسش پیش می آید که انسان فرهیخته ای همچون او چگونه می توانسته است چنین فردی را ستایش کند.»

     دکتر جنیدی با تصریح اینکه بیهقی به عنوان یکی از معتبرترین تاریخ نویسان ایران شناخته می شود، گفت: «بیهقی نام تمام شاعرانی را که مدح محمود را سروده اند، ذکر کرده است و نام فردوسی در هیچ کجای آن فهرست نیست.»

      وی در پایان سخنانش با بیان تفاوت آراستن و پیراستن(ویراستن) گفت:« آراستن زیباتر کردن کلام یا سوژه با افزودن به آن است در حالی که پیراستن یا ویراستن، ایجاد زیبایی با حذف کردن چیزی یا کاستن از آن است و لذا با دقت در اشعار شاهنامه به این نتیجه رسیدم که برای زیباتر شدن آن می بایست آن را ویراست(ویرایش کرد) و اشعار افزوده و کلمات اضافه شده بی مورد آن را با دقت زدود.»

      دکتر جنیدی که پس از تحقیق و تفحص های بسیار و با موشکافی و ریزبینی  27 بخش از شاهنامه را ویرایش کرده که نسخه چاپ شده آن در حال حاضر در بازار کشور موجود است گفت: «به شما جوانان دانشجو توصیه می کنم حتما با هماهنگی استادان خود این کتاب را یک بار هم که شده با دقت بخوانید.»

       وی خطاب به دانشجویان گفت:« انسان های موفقی همچون پور سینا، خوارزمی و دیگر دانشمندان مطرح ایران که خدمات بسیاری را به جهان علم ارزانی کرده اند از توانایی هایی که خداوند در مغز و فکر انسان نهاده است به خوبی استفاده کردند و شما نیز از کنار این استعدادها به سادگی نگذرید و از آن به خوبی بهره بگیرید.»

روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج


۳ رای